Cream Cheese

I dare you to find an easier recipe than this one!

All you need is soy yoghurt and salt.

Yep, just two ingredients!

You’ll need about half a liter of yoghurt.

Place a tea towel in a colander or sieve and pour the yoghurt on the tea towel.

Let the yoghurt drain in the fridge overnight.

The next day, throw away the liquid that drained into the bowl. (Please tell me you placed the colander over a bowl!)

What’s left in the towel is the cheese.

Transfer the cheese into a bowl or container and add salt, herbs and garlic to taste.

I also add some ground black pepper, a dash of olive oil and freshly cut chives.

You can keep the cream cheese in a closed container in the fridge for at least 3 days.



Make your own pasta crisps

When in urgent need of a snack, make your own crisps! Easy and relatively healthy.

What you need:

  • Pasta – 2 handfuls (for example fusilli, farfalle, penne or macaroni)
  • Olive oil – 1 tablespoon
  • Seasoning, herbs

Cook your pasta a few minutes less than it says on the packaging. I have used fusilli (instead of 10 minutes, I cooked them for 7 minutes), but I especially like to use lentil pasta, because you know… protein! Instead of the prescribed 4 minutes, I cook them for 3 minutes.

Drain the pasta, add the olive oil and seasoning of your choice. Mix well.

Place the pasta in your air fryer and fry for about 5 minutes at 160°C.

Toss the pasta and fry again for about 3 minutes at 200°C.


Depending on the pasta and the air fryer, you will need to cook or fry them a little bit longer or less. Experiment!

Seasoning suggestions:

Salt, garlic powder, paprika powder, chili powder, oregano, nutritional yeast, etc.

Good enough

One of the questions that everybody struggles with in their life, is: Am I good enough? Am I intelligent enough? Pretty enough? Tough enough? Am I a good enough mother or father? Am I good enough for that job?

We compare ourselves to others and start doubting ourselves. It keeps turning around in your head. Al those thoughts that try to convince you that other people are nicer, funnier, more intelligent and more interesting than you. We tend to think that other human beings are good enough. But don’t forget that you are a human begin too! Everyone – truly, everyone! – doubts themselves at one point or another.


Our self-image is formed by our experiences with other people. If you have the experience that love is conditional, then you will think that completely normal. You think it is normal that you get attention if you get good grades in school. That you are rewarded when you do what is expected of you. Maybe you know that you will be ignored for a couple of hours or even days when you’ve done something wrong. Maybe you associate making a mistake with punishment or pain. You have learnt that if you are good enough, you will get the attention, love and appreciation that every human being longs for. All of this has consequences for your self-confidence and feelings of self-worth.


In our relationships with family, friends, colleagues, our boss, and in romantic relationships, we look for things that feel familiar. For example, I had a few romantic relationships in which I often had the feeling that I was not good enough. Of course, this made me unhappy, so that I would get out of those relationships. But I kept making the same choices. Until I met someone who treated me as an equal and with respect. Someone who showed me that he really liked me and who didn’t play games to get my attention.


It took me a couple of years to be able to trust my partner and to show myself to him. I was so used to attention, love and appreciation being conditional, that I felt something was off. I didn’t believe he really loved me! So I started to sabotage this strange new relationship and I started testing my partner. Because I didn’t believe his love was real or that I was worthy of his love, without realizing it, I did everything I could to protect myself from pain and disappointment.

Luckily, this man – with whom I have been together now for sixteen years – did not get angry. He did not call me names and did not use my own words against me. He simply loves me. Unconditionally.

Do you get this feeling that you are not good enough? Do you sometimes doubt if your friends and family really love you? Do you often hear that critical voice in your head? Stop, and realize that your thoughts are nothing more than thoughts. It feels real, but it isn’t. It is your subconsciousness trying to protect you from disappointment, pain and sadness.

If you would like to talk about yourself and your life, and about what you would like to change, I invite you to book a free coaching conversation with me. You can find more information here.

Goed genoeg

Eén van de vragen waar iedereen in zijn leven wel eens mee worstelt, is de vraag: Ben ik goed genoeg? Ben ik lief genoeg? Intelligent genoeg? Mooi genoeg? Stoer genoeg? Ben ik als moeder of vader goed genoeg? Ben ik wel goed genoeg voor die baan?

We vergelijken onszelf met anderen en beginnen te twijfelen. Het gaat maar rond in je hoofd. Al die gedachten die jou proberen wijs te maken dat andere mensen liever, leuker, aantrekkelijker en interessanter zijn dan jij. We denken namelijk dat andere mensen wel goed genoeg zijn. Maar vergeet niet dat jij ook een mens bent! Iedereen – echt, iedereen! – twijfelt wel eens aan zichzelf.


Ons zelfbeeld wordt door onze ervaringen met andere mensen gevormd. Als je hebt ervaren dat liefde aan voorwaarden is verbonden, vind je dat heel normaal. Je vindt het normaal dat je aandacht krijgt als je goede cijfers op school haalt. Als je braaf doet wat er van je wordt verwacht, word je beloond. Misschien weet je dat je een paar uur of zelfs dagen wordt genegeerd als je iets verkeerd hebt gedaan. Misschien associeer je fouten maken met straf of pijn. Je hebt geleerd dat als je maar goed genoeg bent, je de aandacht, liefde en waardering krijgt waar ieder mens naar verlangt. Dit alles heeft gevolgen voor je zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde.


Wij mensen zoeken in onze relaties – met familie, vrienden, in dagelijks contact, in ons werk en in liefdesrelaties – naar dingen die vertrouwd zijn. Ik heb bijvoorbeeld een aantal liefdesrelaties gehad waarin ik vaak het gevoel had dat ik in vele opzichten niet goed genoeg was. Natuurlijk werd ik daar ongelukkig van, zodat ik mezelf uiteindelijk uit zo’n relatie losmaakte. Maar ik maakte steeds weer dezelfde keuze. Totdat ik een relatie kreeg met iemand die mij als gelijke en met respect behandelde. Iemand die mij liet merken dat hij me echt leuk vond en geen spelletjes speelde om mijn aandacht te trekken.


Het heeft me een paar jaar gekost om mijn nieuwe partner te vertrouwen en mezelf echt te laten zien. Ik was er zo aan gewend dat aandacht, liefde en genegenheid aan voorwaarden waren gebonden, dat ik het gevoel had dat er iets niet klopte. Ik geloofde niet dat hij echt van mij hield! Waardoor ik deze vreemde nieuwe relatie ging saboteren en mijn partner ging testen. Omdat ik niet geloofde dat zijn liefde echt was, niet geloofde dat ik zijn liefde waard was, deed ik onbewust alles om mezelf tegen verdriet en teleurstelling te beschermen.

Gelukkig liet deze man – met wie ik inmiddels zestien jaar samen ben – zich niet uit zijn tent lokken. Hij werd niet boos, hij zei geen lelijke dingen en gebruikte mijn woorden niet tegen me. Hij hield en houdt gewoon van me. Onvoorwaardelijk.

Heb jij in bepaalde situaties het gevoel dat je niet goed genoeg bent? Twijfel je of je vrienden en familie wel echt van je houden? Hoor je voortdurend die stem in je hoofd die kritiek op je heeft? Besef dan dat je gedachten niet meer zijn dan dat: gedachten. Het voelt echt, maar dat is het niet. Het is je onderbewustzijn dat jou tegen teleurstellingen, pijn en verdriet wil beschermen.

Als je over jezelf en je leven wilt praten en over wat je graag anders zou zien, kun je een gratis coaching gesprek met mij aanvragen. Hier kun je meer informatie vinden.

Going with the Flow

From time to time, things do not turn out the way we want them to. In spite of all our planning and hard work, sometimes the result is quite different than we expected or hoped it would be.

When that happens, we often feel disappointed and discouraged. We are convinced that we did something wrong, that we should have gone about it differently. Or we put the blame on someone else or claim circumstances were much harder than promised or estimated.

Sometimes we feel like we are the only ones these things “happen to” and we say things like: “I am always the unlucky one” and “Why does this only happen to me?” We feel resistance or anger and try to hold on to the plans we made and the life we want to lead. We resist our disappointing and frustrating reality and take out our negative feelings on ourselves or others.

There is something we can do to make it easier to deal with disappointment, and that is to go with the flow of life. Some people think this means we should only be doing things that are fun, or that we should passively let circumstances direct our lives. We have certain ideas about how we should live, what our life should look like and how to make that happen. Surrendering to the flow of life is scary, because the outcome is uncertain.

For me, going with the flow means not resisting what comes your way and not trying to manipulate and control everything. Going with the flow requires self-awareness, attention and being present in the moment. Here is what you can do to be more in the flow.

Breathe and feel

Breathing consciously and calmly helps to quiet your mind and your body, and releases tension and resistance. Acknowledge your feelings. There is no shame in being angry or sad. (Read more about this in my blog on feelings.)


Take a good look at yourself. Why are you feeling resistance and rejection to reality? Maybe you expect too much of yourself. What can you learn from this experience?


With acceptance I don’t mean giving up and calling it quits! Accept what you cannot change and try to find other options and alternatives. You may find there is an opportunity that you did not see before.

Let go

Let go of your expectations and thoughts about yourself and your life. Have a closer look at what life brings you.

It is helpful to know that there is very little we can do to control circumstances. And that you cannot change other people. What we can change is our own behaviour and our own way of thinking about people and situations.

I would love to hear your reaction on this topic. For example, what does going with the flow mean to you? Do you find it difficult to accept and let go of things? Would you like to learn to live in the moment, instead of worrying about what has been or what the future may bring?

If you would like to talk about yourself and your life, and about what you would like to change, I invite you to book a free coaching conversation with me.

You can find more information on my website

Going with the Flow (NL)

Soms gaan de dingen niet zoals we willen. Ondanks alle plannen en hard werken is de uitkomst soms heel anders dan verwacht of gehoopt.

Als dat gebeurt, reageren we vaak teleurgesteld en uit het veld geslagen. We denken dat we iets fout hebben gedaan, dat we het anders hadden moeten aanpakken. Of we leggen de schuld bij anderen of bij de omstandigheden die veel moeilijker waren dan beloofd of ingeschat.

Soms denken we dat we de enige zijn die dit soort dingen “overkomt” en zeggen dingen als: “Ik heb altijd pech” en “Waarom gebeurt mij dit nou weer?” We worden opstandig of boos en proberen vast te houden aan de plannen die we hebben gemaakt en het leven dat we willen leiden. We verzetten ons tegen die teleurstellende, frustrerende realiteit en reageren onze negatieve gevoelens op onszelf of anderen af.

Wat we kunnen doen om beter met teleurstellingen om te gaan, is ons wat meer door het leven te laten leiden: going with the flow. Er zijn mensen die denken dat dit betekent dat we alleen nog leuke dingen moeten doen, of dat we ons passief door de omstandigheden moet laten leiden. We hebben bepaalde ideeën over hoe we moeten leven, hoe ons leven eruit moet zien en hoe we dat voor elkaar moeten krijgen. Je zomaar aan de stroom van het leven overgeven is eng, want de uitkomst is onzeker.

Voor mij betekent “going with the flow” dat je je niet verzet tegen wat er op je pad komt en niet alles probeert te manipuleren en naar je hand te zetten. Met de flow – de stroom – meegaan vraagt om zelfbewustzijn, aandacht en aanwezig zijn in het moment. Om dat voor elkaar te krijgen, kun je de volgende dingen doen.

Ademhalen en voelen

Bewust en rustig ademhalen helpt om je hoofd en je lichaam te kalmeren en spanning en weerstand los te laten. Geef je gevoelens de vrije ruimte. Het is helemaal geen schande om boos of verdrietig te zijn. (Meer hierover in mijn blog over gevoelens.)

Bij jezelf te rade gaan

Kijk eens goed naar jezelf. Waarom ben je opstandig en reageer je met weerstand op de realiteit? Misschien heb je te hoge verwachtingen van jezelf.  Wat kun je ervan leren?


En dan bedoel ik niet alles opgeven en het bijltje erbij neergooien! Accepteer wat je niet kunt veranderen en kijk welke andere mogelijkheden en alternatieven je hebt. Misschien ontdek je plotseling een kans die je niet eerder had gezien.


Laat je verwachtingen en gedachten over jezelf en over het leven los en kijk wat meer naar wat het leven je op je pad brengt.

Het is handig om te weten dat we veel gebeurtenissen en omstandigheden niet in de hand hebben of naar onze hand kunnen zetten. En dat het niet veel zin heeft om te proberen andere mensen te veranderen. Wat we wel kunnen veranderen is ons eigen gedrag en onze eigen denkwijze over mensen en situaties.

Ik hoor graag je reactie op dit onderwerp. Bijvoorbeeld, wat going with the flow voor jou betekent. Misschien vind je het moeilijk om dingen te accepteren en los te laten? Zou je wat meer in het moment willen leven, in plaats van je zorgen te maken over wat er is geweest en wat er misschien gaat komen?

Als je over jezelf en je leven wilt praten en over wat je graag anders zou zien, kun je een gratis coaching gesprek met mij aanvragen. Op mijn website vind je meer informatie.

De Man van mijn Dromen

Ruim een kwart eeuw geleden ontmoette ik de man van mijn dromen. Een man van de wereld, zes jaar ouder dan ik, met een goede opleiding, meer dan genoeg geld, een eigen bedrijf, en hij vond mij leuk! Hij legde me in de watten, prees me de hemel in en wilde geen dag zonder mij. Dus trok ik al snel bij hem in zijn sjieke appartement in.

Langzaam maar zeker kwamen er dingen aan het licht die ik vreemd vond.

Hij had mij bijvoorbeeld verteld dat hij uit Frankrijk kwam (hij had een Frans klinkende achternaam). Later bleek dat hij in Duitsland was geboren waar zijn hele familie vandaan kwam en nog steeds woonde. Zo waren er meer in mijn ogen onbelangrijke dingen die niet waar bleken te zijn, waar we woordenwisselingen over kregen.

Hij nam het me niet in dank af als ik hem met zijn verzinsels confronteerde. Als mij iets dwars zat en ik dat probeerde te bepreken, draaide het er altijd op uit dat ik het me had verbeeld, dat ik loog of dat ik gek was.

Hij liet me regelmatig weten dat hij zich voor me schaamde. Dat ik te veel praatte, dat ik te hard lachte om dingen die volgens hem niet grappig waren en/of dat ik hem voor gek gezet. Ook had hij vaak iets op mijn uiterlijk aan te merken: te veel make-up en te opvallende kleding, of juist te onverzorgd, en mijn borsten waren te klein, mijn kont te dik en mijn benen te kort.

Elke middag belde hij me thuis op om te vertellen hoe laat hij thuis zou zijn. Dan belde hij me een half uur na de afgesproken tijd op om te zeggen dat hij eraan kwam, om vervolgens alsnog pas uren later thuis te komen. Zo wist hij mij te manipuleren en zat ik vaker wel dan niet tevergeefs met het eten op hem te wachten. En als ik een keer de telefoon niet had opgenomen, moest ik verantwoording afleggen over waar ik was geweest, met wie en waarom.

Zoals gezegd, was hij ook romantisch en lief voor me, maar dat kwam steeds minder vaak voor. Hij had me over zijn nare jeugd verteld met een bruut van een vader die hem had mishandeld. Ik dacht dat mijn liefde hem kon genezen van zijn behoefte aan goedkeuring van anderen en het belang dat hij aan materiële zaken en uiterlijkheden hechtte.

Een jaar na onze eerste ontmoeting kochten we samen een oude boerderij en was ik ervan overtuigd dat alles beter zou worden. Niets was minder waar. Ik had mijn flat verkocht en mijn baan opgezegd, en omdat ik nu financieel van hem afhankelijk was, dacht hij me volledig in zijn macht te hebben. Tijdens onze eerste nacht in het nieuwe huis maakte hij me zo bang, dat ik de volgende dag, zodra hij naar zijn werk was vertrokken, met bonkend hart een tas inpakte en een vriendin belde om te vragen of ze me kon ophalen.

Daarmee was de ellende nog niet voorbij. De relatie had een lange financiële nasleep. Ik had geen geld, geen woning en geen spullen meer, alleen een paar tassen met kleding. In een jaar tijd heb ik op acht verschillende adressen gelogeerd en ondergehuurd.

En dan was er nog de emotionele weerslag. Hoe was het mogelijk dat ik mezelf zo had laten behandelen? Hoe had ik zo stom kunnen zijn? Had ik dan zo weinig zelfrespect en gevoel voor eigenwaarde? Het antwoord is ja en nee.

Een relatie is niet van de een op de andere dag een hel. Het is een proces. En omdat ik er middenin zat, kon ik de situatie niet meer van een afstand bekijken.

Ik was op zoek naar iemand bij wie ik liefde en stabiliteit kon vinden. Wat ik van deze persoon accepteerde en hoe ik in deze relatie stond, had alles met mijn verleden en met mijn zelfbeeld te maken. En hij gebruikte mijn kwetsbaarheid tegen mij.

Ik neem het hem nu niet meer kwalijk. En ik heb nooit gedacht dat hij een slecht mens was. Maar ik wil me niet verdiepen in wat hem misschien heeft bewogen.

Ik ben trots op mezelf en heel erg blij dat ik, ondanks de onzekerheid die me te wachten stond, bij hem ben weggegaan. En ik heb er veel van geleerd. Dankzij deze relatie heb ik mezelf beter leren kennen en ben ik meer over mijn eigen verantwoordelijkheid in relaties gaan nadenken.

Herken je jezelf in mijn verhaal? Wil je graag helderheid of advies met betrekking tot je relatie? Maak dan hier een afspraak voor een gratis coaching gesprek.

Op mijn website kun je meer lezen over mij en over de hulp die ik je kan bieden.

The Man of my Dreams

About 25 years ago, I met the man of my dreams. Sophisticated, six years older than me, with a good education, more than enough money, who owned his own business. And he liked me! He pampered me, put me on a pedestal and couldn’t spend one day without me. So it wasn’t long before I moved in with him.

Slowly but surely strange things came to light. For example, he had told me that he was from France (his last name sounded French). Later, I found out that he was born in Germany, where his whole family was still living. And there were more things, that I considered unimportant, that turned out to be untrue and that we would argue about.

He didn’t appreciate me confronting him with his little fibs. Whenever I tried to talk about something that was bothering me, he would turn the tables on me, and said I was imagining things, accused me of lying or claimed I was crazy.

He regularly let me know that he was ashamed of me. I talked too much, laughed too loudly about things that he didn’t think were funny, or accused me of making a fool of him. He also had a lot to say about my appearance: I was wearing too much makeup and my clothing was too flashy or unkempt, my breasts were too small, my bottom too big and my legs too short.

Every afternoon, he would ring me to tell me what time he would be home. About half an hour after the designated time, he would ring to say he was on his way, only to arrive hours later. He was manipulating me in this way, and I often found myself waiting in vain for him to be home for dinner while the food got cold. And if I had not picked up the phone, he demanded I tell him where I had been, with whom and why.

Like I said, he was romantic and sweet as well, but those moments became rare. He had told me about his terrible childhood with his father who used to abuse him. I thought my love could cure him of his need for other people’s approval and the importance of material goods and keeping up appearances.

A year after we met, we bought an old farm, and I was convinced that everything would change for the better. Nothing could have been further from the truth. I had sold my apartment and had reduced my working hours, and because I was now financially dependent on him, he thought he had complete control over me. During our first night in our new home, he frightened me in such a way, that the next day, as soon as he had left for work, I packed a bag and rang a friend to ask her to come and get me.

That didn’t mean my troubles were over. The relationship had a long financial aftermath. I had no money, no home and no furniture, only a couple of bags of clothing. In the space of one year, I moved from temporary bedsit to apartment to guest room eight times.

And then there was the emotional aftermath. How could I have let someone treat me this way? How could I have been so stupid? Didn’t I have any self-respect or feelings of self-worth? The answer is yes and no.

A relationship doesn’t turn into hell from one day to the next. It’s a process. And because I was living it, I wasn’t able to look at the situation from a distance. I was looking for love and stability. The things I accepted from this person and my role in the relationship had everything to do with my past and my self-image. And he used my vulnerabilities against me.

I do not blame him anymore. And I never thought he was a bad person. But I do not want to think about what may have motivated him. I am proud of myself and very happy that, in spite of not knowing what the future would bring, I decided to leave him. And I learnt a lot. Thanks to this relationship, I got to know myself better and started thinking about my own responsibility in relationships.

Do you recognize yourself in my story? Would you like some clarity or advice with regard to your relationship? Book a free powerful coaching conversation with me.

You can read more about me and about the help that I offer on my website.

A Little Break

December. A month of festive traditions. A month in which we look back on what has happened, the good and bad things we have experienced, what has happened to us and what we have accomplished.

These traditions can cause a lot of tension. Feelings of pain, sadness and loneliness are heightened. And thanks to Covid-19, this has been a hard year for many of us – because you lost a loved one, because your business is suffering, because you were fired or haven’t seen your family in months.

By now, everyone is fed up with people who give unsolicited, well-intentioned advice. My advice: do not read beyond this point if you do not want any advice.

So here is my advice…

Whenever you feel overwhelmed, find a quiet place. Go outside, into the garden or balcony, or lock yourself into the bathroom.

First, take a couple of deep breaths into your belly. While breathing in, count to 4. As you breathe out, count to 6, 7 or 8.

Then focus on your senses and name 5 things you can see, 4 things you can hear, 3 things you can feel, 2 things you can smell and 1 thing you can taste.

It sounds like a silly little exercise, but you will notice that your mind and body will become calmer. And you can repeat this exercise as many times as needed.

Here is another blog by me about breathing.

Have you got any questions? Would you like to know if I can help you in another way? Do send me a message. It will be my pleasure to be of service to you.

Gewoon Ademhalen

Ademhalen is makkelijk, toch? Het gaat helemaal vanzelf.

Maar voor sommige mensen klinkt “gewoon ademhalen” makkelijker dan het is.

Als je gespannen bent of verkouden, een longziekte hebt, of het benauwd hebt, kan gewoon ademhalen moeilijk zijn.
Sommige mensen gaan heel diep inademen om meer zuurstof te krijgen en het benauwde gevoel in hun borstkas en lichaam kwijt te raken. Anderen gaan sneller ademhalen.

Dieper of sneller inademen werkt echter contraproductief.
Als je diep inademt, adem je te veel kooldioxide uit, waardoor je bloedvaten vernauwen en de bloedsomloop wordt vertraagd. Met als gevolg dat je minder zuurstof krijgt.Als je snel ademhaalt, activeer je het sympathisch zenuwstelsel waardoor je lichaam in de vecht-of-vlucht modus raakt. Daardoor raak je (meer) gespannen.

Wat je eigenlijk moet doen is LSD. Nee, niet innemen, maar uitvoeren.
LSD staat voor Long, Slow en Diaphragmatic. Oftewel: lang, langzaam en diafragmatisch.

LLD-ademhaling doe je als volgt:

Leg je handen vlak onder je onderste ribben. Adem in en uit door je neus, in je buik. Je voelt je ribben en buik uitzetten als je inademt, en weer terug naar binnen gaan als je uitademt. Dit is diafragmatische ademhaling, of buikademhaling.

Oefen dit een paar keer. Vervolgens adem je in en uit door je neus en stop je 3, 4 of 5 tellen met ademen. Daarna adem je weer rustig in en uit. Doe dit in totaal 5 keer.

Hou je adem niet te lang in, anders kun je de controle juist kwijtraken.

Als je op deze manier (LLD) ademhaalt, wordt je ademhaling efficiënter. Je bloedsomloop en toevoer van zuurstof verbeteren, en spanning, angst en kortademigheid verminderen.